Vodafone vs. The Power of Pull

De storing van afgelopen week bij Vodafone toont duidelijk aan dat de gesloten bubbels voor dienstverlening, een groot gevaar zijn voor de continuïteit van een economisch sterk verbonden ecosysteem. Dit hoeft niet zo te zijn, maar dat is simpel gezegd niet in het belang van de huidige telecom providers.

Stel je voor dat de gegevens die Vodafone nodig heeft om jou dienstverlening te bieden, niet centraal bij Vodafone opgeslagen liggen, maar van jou zijn. Je moet er wel even van uitgaan dat het apparaat waarmee je gebruik maakt van de Vodafone dienst onafhankelijk is van contracten met datzelfde Vodafone. Doordat de gegevens die nodig zijn om jouw apparaat aan te sluiten op een communicatie netwerk jouw eigendom zijn, kan jij deze gegevens aan een andere dienstverlener verstrekken om (eventueel tijdelijk) de dienst via hun netwerk af te nemen (zonder noemenswaardige kosten).

De dienstverlening is eigendom van de serviceprovider, de manier waarop mensen en instanties jou kunnen benaderen zijn persoonlijk en behoren dus niet aan de leverancier toe. Je provider bepaalt niet of jij wel/niet bereikbaar bent, de provider bepaalt of jij wel/niet gebruik mag maken van de communicatie dienst die deze provider biedt.

Telecom providers zullen zelf geen stappen ondernemen om dit eenvoudiger te maken. Alle oude verdien modellen voorspellen dan doem scenario’s en al zouden ze willen, het is economisch gezien zelfmoord voor de eerste provider die op deze wijze gaat opereren. Dat de zelfmoord betrekking heeft op het oude verdien model en  gecompenseerd wordt door marktwerking, wordt door deze zogenaamde ondernemers als te riskant afgedaan.

Neem als voorbeeld de opkomst van consument mobiele telefonie en internet toegang voor consumenten. De toenmalig marktleiders wilden er niet aan, er zou geen markt voor zijn en teveel kosten. Het idee dat veel consumenten een beter verdien model zouden kunnen opleveren dan de toenmalige zakelijke dienstverlening, ging er niet in of werd als riskant voor het toenmalig verdienmodel gezien. Consument oriëntatie bleek uiteindelijk succesvol en een stapje in de goede richting, maar er wacht ons nog een echt paradigma shift.

Deze shift ontstaat door de consument in het service model écht centraal te zetten. De consument kan dan dienstverlening naar zich toetrekken (Pull). Het huidige ‘oude’ service model gaat bijna altijd uit van Push. Het soort dienstverlening waarbij het lastig tot onmogelijk is met behoud van je eigen data, gegevens of economische waardevolle producten over te stappen naar een concurrent. In een wereld van Pull bepaalt de consument wie er toegang heeft tot gegevens om dienstverlening mogelijk te maken. Dit model wordt uitgelegd door o.a. David Siegel op zijn website en in zijn boek Pull.

Verantwoorde economische groei komt niet bij bedrijven met een ‘pusher’-ideologie vandaan, telecom bedrijven zoals Vodafone veroorzaken bij mij sterk het gevoel van rijden met de handrem erop. Deze manier van denken zie je niet alleen bij telecom bedrijven, ook leveranciers voor consument elektronica (Apple voorop), media concerns (Facebook), entertainment industrie, energie leveranciers, verzekeraars en zelfs overheidsdienstverleners, allemaal passen Push-manier van denken toe. Het zal in het begin wel zoeken zijn, maar zeker voor internet gerelateerde producten en dienstverlening is de “power of pull” al binnen handbereik. De markt wordt uiteindelijk bepaald door de consument en niet door de beperkende dienstverlening van partijen die alleen maar marktaandeel kunnen verliezen.

Geplaatst in Computer, ICT Infrastructuur | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Privacy: Search

A few weeks back I started looking into regaining control of my on-line privacy. Two years ago during a SalesForce event I had my first home-hitting experience of what I think is wrong with the internet we have today. That resulted in a mindset that we as individual users could never gain our internet privacy back. The pattern junkies in companies who are trying to sell me something I need (according to their stats), the risk avoiding insurance companies, they all looked like a force you could not escape, something like a natural disaster. I read about the filter-bubble and I read some articles on DE-anonymizing user data, which left me in a state of denial, how could I escape all these forces?

Giving my kid a laptop as a birthday present, really helped me getting some perspective back. It shouldn’t be all that difficult to get some control on my privacy back, so I started analyzing my use of internet and came to the conclusion that nobody forced me to make use of these services. So to gain back some control I had to look into my internet habits. First on the list was Search, as internet search was needed to help me break some of my on-line habits.

Bits-of-freedom, a Dutch digital rights organization, was my first starting point, followed by EFF and others on the subject of search. I ended up choosing Duckduckgo for now, as it looks to have a decent privacy mechanism and good results. I’m also looking into startpage, but found the concept more difficult to grasp, maybe something to do with the webdesign of their privacy page. If someone can recommend a good source of information on privacy and search I would appreciate it.

Geplaatst in Computer | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Cloud, het vervolg

Cloud beschreef ik in mijn vorige posts vaak als niets meer dan een gepimpte versie van outsourcing en hosting. Dit geldt met name voor de cloud aanbieders die vasthouden aan het oude bedrijfs-model. De waarde voor de afnemer van cloud diensten neemt toe naarmate de dienstverlener in staat is zich te verplaatsen in het gebruik van de service door de afnemer. De grote infrastructuur en gestandaardiseerde functionele clouds kunnen hierbij weer de enabler voor de meer service gerichte leverancier zijn. Wat hebben we hiervoor nodig?

  • Betere ondersteuning van open standaarden
  • Commodity leveranciers die op schaal en efficiency mikken, voor omzet en winst
  • Specialistische leveranciers die bovenop de commodity diensten hun added value leveren

Wat zal er niet snel gebeuren:

  • Leveranciers die tevreden zijn met een commodity-rol
  • Loslaten van vendor-lock-in strategie, wat goed is voor het eco-systeem is ook goed voor het individu (al moet de laatste zich flexibel kunnen aanpassen aan een veranderende systemen)
  • Verbeteren integratie van platformen en services onderling

Met name het laatste is een lastig punt. Hiermee begint de zoektocht naar integratie en controle, waar veel bedrijven zonder cloud al veel moeite mee hebben. Cloud service leveranciers zouden hier een enabler rol moeten gaan spelen door onderling te standaardiseren. Zoals het er nu naar uitziet blijft het de komende tijd een landschap van tunnels met een point-to-point nachtmerrie en weinig centrale controle. De cloud brokers die ik nu veelal zie zijn of te specialistisch, zitten te laag in de stack of zijn geïntegreerd onderdeel van de service leverancier.

Voor cloud zou ik graag een model zien waar controle en transport technisch gescheiden, via een ander pad kunnen gaan. Hierbij volgt transport het meest optimale pad (mesh, hub of point-to-point), maar is controle over dit verkeer centraal gemanaged (hub).

Voor cloud lijken we een stap terug te doen richting elke cloud z’n eigen bus en queue, iets wat versterkt wordt door het a-synchrone karakter van een over verschillende clouds gedrapeerde onderdelen van een keten en geen centrale middelen om dit te regisseren. Het gedeelte van de eigen bus en queue kan ik inkomen, wat met name stoort is het gebrek aan integrerend denken, ook buiten de eigen scope. Wederom, wat goed is voor het eco-systeem, helpt iedereen verder…

Geplaatst in Computer, ICT Infrastructuur, Werken | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Privacy shouldn’t be this hard

Recently I bought my oldest kid a netbook, which comes with added on-line social interaction. It did trigger me to think about what has changed over the years when I first went on the internet. I quit Facebook just recently and was wondering who/what else could be invading my privacy and that of my children in a non-disclosed way. Here’s my list so far:

  • my OS’es,
  • my web-browsers,
  • my plugins,
  • my software,
  • my cookies,
  • my flash-cookies,
  • my auto-logons,
  • my free mail providers,
  • my preferred search-engine,
  • my feed-aggregator,
  • my favorite feed-reader,
  • my podcast feed-reader,
  • my on-line payed newspaper subscriptions,
  • my (micro-)blogs,
  • my other social network accounts,
  • my free instant messenger services,
  • my photographs,
  • my face, on photographs of others,
  • my ip-address,
  • my games,
  • my ISP,
  • my TelCo,
  • my phone,
  • my work-phone,
  • my workplace,
  • my favorite (multi-)media providers (publishers and other DRM supporters like public broadcasters),
  • my on-line files,
  • my on-line behavior,
  • my friends with their on-line social activities,
  • my (former) colleagues and myself on professional networking sites,
  • my government (which is protecting me by trying to keep track of everything and everyone),
  • …..

and off-course all of the above in one big fat fingerprint.

For future reference I’ll tag my related posts with #privacy, provide links I base these assumptions on and what I did to get some of my control back. It’s not that I don’t want to be found on the internet, it’s about what I want to share while keeping control over who, where, when and even whether I want to share at all. The pattern or fingerprint is I guess the most difficult one to overcome, by not making a pattern, you’re also making a pattern (no, I’m not a tinfoil-hat wearing, anti-democratic risk to society..). The studies on how anonymous data-sets can be tracked back to individuals, by enriching and cross-referencing data-sets is something to keep in mind while going through the motion of brushing up on your social hygiene.

Geplaatst in Computer, privacy | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Waarde?

Werken zie ik als iets van waarde toevoegen aan het geheel, ipv ontrekken van waarde aan het geheel. Producten die alleen maar gemaakt worden om geld aan te verdienen zijn er al teveel, laat staan dat deze producten zonder menselijke sturing en ondoorzichtig hun gang gaan.
De logaritmes die zonder rem of controlle op beurzen tegen elkaar inbieden hebben wat mij betreft niets te maken met waarde en zijn crimineel in onverantwoord gedrag. Ze zijn gemaakt met het oogmerk op oneigenlijk laten ontstaan van waardeschomelingen en daarop te speculeren, waarna direct die speculatieve waarde verzilverd wordt.

De wereld uit de boeken van William Gibson komt op deze manier akelig dichtbij.

Geplaatst in Werken | Een reactie plaatsen

Gamification is marketing

I’m a fan of introducing creativity and fun in day-to-day workplace and life. The two entries I wrote about game elements for solving problems in organizations by roleplay and digital games. During the last months a lot is beeing written on a (at least to me) new hype-word “Gamification”. This is the hype-part where marketing creates simple collect-awards and points games, no curve or strategy, no story, no creativity. It’s the same scheme where you have kids collect trade-cards/items from supermarkets, but even cheaper to create online.
I hope the term blows over quickly and does not damage the potential “fun” can have in the workplace. Remember “flair” from the movie “Office Space”? Gamification = “flair”. A motivated group can accomplish more and fun is a strong motivator, but you do need to keep some perspective. Here are a few links which triggered me: https://plus.google.com/107033731246200681024/posts/TFvQ2FDTKy5 and http://gamification-research.org/2011/09/a-quick-buck-by-copy-and-paste/

Geplaatst in Computer | Tags: | Een reactie plaatsen

Game on…

Eerder dit jaar schreef ik een kort stukje over gamestorming. De volgende video beschrijft een digitale vorm hiervan, met een even optimistische kijk op zaken, maar een veel groter doel en hopelijk bereik. Entertainment waarde is hoog, maar de inhoud zet zeker aan tot nadenken:

Leuke is dat deze mevrouw uit de gaming industrie komt, terwijl de mensen achter gamestorming uit de communicatie hoek komen..

Geplaatst in Computer | Een reactie plaatsen